Carpe Diem

25 Okt

Daar zat Marty dan, op het bureau. Hij had een heerlijke dag. Het was mooi weer en hij was om te beginnen vanmorgen al bij de paarden geweest. Samen met hen had hij daar van zijn ontbijt genoten. Heerlijk met die beesten, effe lekker dat wei-gevoel. Hij voelde zich goed vandaag. Hij had de behoefte om zijn vleugels uit te slaan, even geen verleden, even geen toekomst, gewoon, lekker, in het hier en nu. Zo beleefde hij het nu ook op kantoor. Op de rand van het bureau overzag hij de mensen. Druk en voorover gebogen waren ze met hun werk bezig. Blijkbaar ging het goed, want er werd weinig gepraat. Daar ging iemand koffie halen, maar Marty hoefde niet. Hij moest vliegen, hij had een bezige dag voor de boeg. Onderweg naar buiten vroeg hij zich af hoe hij de rest van de dag zou aanvliegen. Maar plots had hij een onverwacht groot probleem. Een Force Field, een krachtveld van ongekende proporties hield hem tegen op de rand van het kantoor. Hij luisterde. Het zoemde niet, het gonsde niet. Hij kon er doorheen kijken, maar toch hield het hem tegen. Nog een keer, nog een keer. Brommend zette hij zich weer op het bureau. Hij overdacht een strategie, maar hier had hij nog niet eerder mee te maken gehad. Zijn net bedachte agenda liep nu al in de war. Geen paniek, geen paniek. Kalm blijven, dacht Marty. Recht omhoog en recht naar voren. Hij maakte vaart en boem, weer tegen het Force Field. Hoe deden die superhelden dat? En het gekke was, hij kon op het Force Field blijven zitten, het hield hem niet vast, het hield hem alleen maar binnen. Dat was in ieder geval een opluchting, hij kon het Force Field verkennen zonder dat hij gewond raakte. Hij begon zijn verkenningstocht over het Force Field. Er bleken grote, dikke bruine randen omheen te zitten. Hij verkende de randen, maar nergens was een opening. Hij gaf de moed op en ging in het midden van het Force Field zitten. Ah, daar is de krant. Alleen het enige wat hij ervan zag waren de woorden “gemeen” en “Dag” van de dubbelgevouwen Algemeen Dagblad, vlak voordat hij er door geraakt werd en het besef tot hem doordrong dat een eendagsvlieg nooit een weekdier zal worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: